บทความต่อไปนี้ เขียนเพื่อ บันทึก ความคิดของผมเมื่อ16ปี
เพื่อพิสูจน์ ความคิดและ ความเชื่อ ของผม ในอีก 1ปีข้างหน้า.


when a young boy.
  
   เมื่อนั้น ผม เชื่อตามเขาว่า ผมรักตามเขาว่า .
ผมข้ามหนังสือเรียน ถือว่าผิด ผมไม่เชื่อ ถือว่าผมผิด
เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม ในที่สุดผมถูก.

   ครั้นโตมาหน่อย ด้วยสิ่งที่ผมเสพ ด้วยสิ่งที่ผมเจอ
ในที่สุดผมต้องช่วยตัวเอง ผมต่อต้านสิ่งที่ไร้เหตุผล
อย่างไรก็ตาม ถึงไม่เห็นก็อาจจะมีสิ่งที่เขาว่า
นั่นไม่สำคัญ ผมไม่ใส่ใจ ผมผ่านปัญหาของผมไปได้
ขอบคุณ THE BEATLES "LET IT BE" ช่วยผมในยามวิตก.

   ผมใช้เวลา16ปีอีกกี่วันไม่รุ้ ซึ่งผมไม่มีความจำเป็นที่จะไปนั่งนับ
คิด คิด คิด ในสิ่งที่ ผมไม่ศึกษาแต่หาทางลัด
"ไม่มีอะไรที่ถูก แค่ นิยม
ผมจึง นิยมต่อหน้า แต่ ไม่นิยมในความรู้สึก
ช่วยไม่ได้ก็ในเมื่อผมอยู่ในสังคมนี้"
เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม ในที่สุดผมถูกอีกครั้ง .
ผมเชื่อในสิ่งที่ผมคิดว่ามันถูก
ถูก แต่ ว่างเปล่า .